Do przedstawienia i gromadzenia informacji o obszarach nieproduktywnych można stosować 80-kolumnowe specjalne karty perforowane, które powinny być opatrzone na górnej krawędzi nadrukiem słownym, zawierającym objaśnienia treści poszczególnych kolumn. Na jednej karcie w formie zakodowanej (cyfrowo) przedstawia się informacje charakteryzujące jeden obszar nieproduktywny. Informacje charakteryzujące poszczególne obszary nieproduktywne dzielić można na 8 grup. 1)    kolumny    5, 9, 22, 30, 35, 44, 51, 63 i 67 – pozostają wolne – celem ich jest oddzielenie od siebie poszczególnych grup informacji, 2)    kolumny 1 i 2 przeznaczone są do zakodowania informacji o gminie (w żadnym województwie liczba gmin nie sięga 100); 3)    kolumny 3 i 4 przeznaczone są do zakodowania informacji o obrębie (liczba obrębów w gminie nie sięga nigdzie 100), 4)    kolumny 6-8 przeznaczone są do zakodowania numeru obszaru nieproduktywnego. Numer ten odpowiada numerowi podanemu na mapie, 5)    kolumny 10+12 przeznaczone są do zakodowania informacji o osobie władającej gruntem, do której przynależy obszar nieproduktywny. Ponieważ władający gruntem (właściciele czy samoistni posiadacze) w ewidencji gruntów są wyodrębnieni jako oddzielne ... czytaj dalej

Inwentaryzacja gruntów wymagających rekultywacji według obowiązujących przepisów. Ewidencja gruntów zdewastowanych i wymagających rekultywacji prowadzona jest dopiero od połowy 1970 r., to jest od momentu wejścia w życie Instrukcji nr 2 Ministerstwa Rolnictwa i Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 10 marca 1970 r. Wprowadzono wówczas obowiązek prowadzenia rejestru gruntów podlegających rekultywacji i zagospodarowaniu, w którym gromadzono informacje o gruntach zdewastowanych, których powierzchnia przekraczała 0,2 ha i które leżały na gruntach państwowych. W połowie 1973 r. zarządzeniem nr 90 Ministerstwa Rolnictwa oraz Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 6 marca 1973 r. wprowadzono nowe zasady prowadzenia tego rejestru. Ewidencjonuje się więc wszystkie grunty (także i prywatne), wymagające rekultywacji, których powierzchnia przekracza 0,1 ha. Rejestr ten, prowadzony przez wojewódzkie biura geodezji i terenów rolnych, zamieszcza informacje o: —    jednostce prowadzącej działalność przemysłową, —    charakterze działalności gospodarczej (np. wydobycie piasku), —    powierzchni gruntów podlegających rekultywacji i zagospodarowaniu, —    powierzchni gruntów zrekultywowanych, —   ... czytaj dalej

Zasady inwentaryzacji gruntów zagrożonych erozją podaje instrukcja nr 3 Ministra Rolnictwa oraz Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 18.VIII.1973 r. (Dz. U. nr 8, poz, 43). Inwentaryzacja gruntów zagrożonych erozją została podzielona na inwentaryzację ogólną i szczegółową . Inwentaryzacja ogólna wykonana ma być kameralnie, na podstawie map: topograficznej i glebowo-rolniczej w skali 1:25 000, dla całego kraju, a w pierwszym rzędzie dla obsza’ów posiadających mapy glebowo-rolnicze. Przy tym erozja wodna powierzchniowa i erozja wietrzna inwentaryzowane będą tylko na gruntach rolnych i na gruntach państwowych gospodarstw leśnych pozostających w użytkowaniu rolnym. Rezygnuje się natomiast z takiej inwentaryzacji na obszarach zalesionych. Inwentaryzację form erozji liniowej, czyli wąwozów oraz stałych i okresowych potoków górskich wykonywać się będzie na grantach użytkowanych rolniczo i terenach zalesionych. Celem tej inwentaryzacji jest rozpoznanie stanu zagrożenia grantów rolnych przez różnego rodzaju erozję, wyznaczanie obszarów o różnym stopniu pilności ochrony terenu przed erozją, a dalej opracowanie ogólnokrajowego programu ochrony grantów przed tą formą degradacji. Zasady wykonywania inwentaryzacji ogólnej. ... czytaj dalej

Ewidencjonowanie gruntów rolnych i leśnych przeznaczonych na inne cele jest w Polsce prowadzone dopiero od 1.01.1972 r., to jest od momentu wejścia w życie ustawy z 26 października 1971 r, oochronie gruntów rolnych W tym celu wojewódzkie biura geodezji i terenów rolnych (poprzez swoje oddziały rejonowe) prowadzą rejestry gruntów rolnych i leśnych wyłączonych z produkcji rolniczej lub leśnaj na cele nierolnicze lub nieleśne. Rejestry’ te prowadzoną są na odpowiednio dostosowanych drukach „zestawienie gruntów”. Wiersz pierwszy w tym rejestrze jest przeznaczony na podanie danych o dotychczasowym stanie gruntu wyłączonego z produkcji, to znaczy na podanie informacji o osobie władającej gruntem (kol. 2-f4) i danych o dotychczasowych użytkach gruntowych a więc rodzaju użytku, jego powierzchni i wartości według klas (kol. 5+35, 40, 43, 44). Wiersz drugi pozostaje wolny, a pozostałe 4 wiersze w rejestrze są przeznaczone do zapisywania danych o osobach nabywających grunt (kol. 2+4), celu. na jaki grunt ten został nabyty (kol. 21+43), oraz informacji o wysokości opłat z tytułu wyłączenia z produkcji (kol. 45 i 46). Dane dotyczące nabywcy wpisuje się: - w wierszu trzecim, gdy nabywca jest obciążony należnościami z tytułu nabycia ... czytaj dalej