Ukształtowanie pionowe obszaru nieproduktywnego. Ukształtowanie pionowe jest charakteryzowane w zasadzie przez trzy parametry (cechy): 1)    położenie w stosunku do poziomu gruntów otaczających, 2)    kształt (piony), 3)    wielkość odchylenia od poziomu. Położenie w stosunku do gruntów otaczających ma określić średni poziom położenia gruntu nieproduktywnego względem terenów otaczających. W zakresie tego parametru wyróżnić można następujące główne przypadki: 1)    położenie podpoziomowe ? grunt nieproduktywny położony jest poniżej poziomu grantów otaczających, 2)    położenie poziome ? grunt nieproduktywny położony jest na poziomie gruntów otaczających, 3)    położenie nadpoziomowe – grunt nieproduktywny położony jest nad poziomem gruntów otaczających, 4)    położenie mieszane ? grunt nieproduktywny występuje co najmniej w dwóch z wyżej podanych przypadków, 5)    położenie na zboczach ? jest to szczególny przypadek, gdy grunt nieproduktywny położony jest na stoku. Może to być zagłębienie lub wybrzuszenie na stoku, bądź też teren o spadku jednakowym. Do tego przypadku należy obszary kwalifikować również wtedy, gdy grunt nieproduktywny i grunty otaczające leżą na ... czytaj dalej