Czynniki decydujące o wyborze kierunku uproduktywnienia można podzielić na cztery grupy, mianowicie: 1) ustalenia zawarte w szczegółowych planach zagospodarowania przestrzennego, 2) ekonomiczne i techniczne warunki wykonania zabiegu, 3) struktura użytków sąsiadujących z obszarem nieproduktywnym, 4) potrzeby zmiany struktury użytków gruntowych wynikające z potrzeb gospodarczych, zdrowotnych, kulturalnych i rekreacyjnych ludności. Wymienione czynniki w różnych przypadkach w odmiennym stopniu decydują o wyborze kierunku uproduktywnienia, gdyż ich znaczenie zależy od wielu uwarunkowań. Ustalenia zawarte w planie zagospodarowania przestrzennego – mogą z góry przesądzać o łosie obszaru nieproduktywnego nawet bez względu na warunki ekonomiczno-techniczne. Jednak w przeważającej większości przypadków ustalenia kierunku uproduktywnienia dyktowane jest ekonomicznymi i technicznymi możliwościami wykonania zabiegu, a te z kolei zależą od indywidualnych cech obszaru nieproduktywnego, czyli od parametrów charakteryzujących taki obszar. Do głównych elementów charakteryzujących obszary nieproduktywne, od których zależy wybór kierunku uproduktywnienia, należą: 1) ukształtowanie pionowe ? jedna z cech najsilniej ... czytaj dalej
Kierunkiem uproduktywnienia przyjęto nazywać przyszły sposób wykorzystania obszaru nieproduktywnego lub funkcję, jaką ma spełniać ten teren. Wyróżnia się 6 głównych kierunków: - 1) kierunek rolniczy. Kierunek rolniczy jest jednym z najczęściej stosowanych kierunków uproduktywnienia i ma na celu przygotowanie obszaru nieproduktywnego do użytkowania rolniczego. W ramach tego kierunku teren może być przeznaczony pod grunty orne, pastwiska, łąki lub inne uprawy należące do rolniczego sposobu użytkowania ziemi. Wymagania, jakie stawia się przed danym terenem, to przede wszystkim stosunkowo dobra gleba, prawidłowe stosunki wodne i właściwe ukształtowanie pionowe terenu. Dlatego też prace uproduktywniające polegają tu najczęściej na właściwym ukształtowaniu terenu, uregulowaniu stosunków wodnych i wytwarzaniu różnymi sposobami warstwy gleby czynnej biologicznie, 2) kierunek 1 e ś n y. Kierunek leśny uproduktywnienia obszarów nieproduktywnych jest kierunkiem stosowanym od dość dawna, Pierwsze zalesianie nieużytków wykonano około 200 lat temu. Były to ochronne zalesienia na wydmach morskich i śródlądowych. W ramach tego kierunku teren może być przygotowany pod uprawę drzew iglastych lub liściastych, bądź jednych i ... czytaj dalej