Najczęściej wykonywane klasyfikacje odnoszą się zwykle do nieużytków i dotyczą tylko części gruntów nieproduktywnych. Stosunkowo najlepiej jest rozbudowana klasyfikacje nieużytków poprzemysłowych. Jedną z pierwszych klasyfikacji tego typu w Polsce jest klasyfikacja nieużytków poprzemysłowych wykonana przez Paprzyckiego. Dzieli on wszystkie takie obszary ze względu na sposób powstania na zwały i wykopy, a następnie jedne i drugie dzieli według kształtu, stopnia uspokojenia, składu chemicznego, pokrycia roślinnością i według pochodzenia. Trafas i Żuławski nieużytki poprzemysłowe ? dla ich kartograficznej inwentaryzacji – dzielą na trzy grupy, a mianowicie na obszary powstałe w wyniku : zaburzenia warunków hydrologicznych, przemysłowego zanieczyszczenia powietrza, mechanicznego uszkodzenia powierzchni (tereny po eksploatacji kopalin). Klasyfikacja nieużytków poprzemysłowych, proponowana przez Morawskiego jest oparta na pochodzeniu nieużytków, ukształtowaniu ich powierzchni, a przy zwałach także na rodzaju materiału tworzącego. W klasyfikacji tej wyróżniono trzy grupy nieużytków, to znaczy pogórnicze, przemysłu przeróbczego i powstałe w wyniku przemysłowego zanieczyszczenia powietrza- Skawina tereny pogórnicze dzieli ... czytaj dalej
Menu
- Grunty (Obszary) Nieproduktywne
- Inwentaryzacja Terenów Zagrożonych Dewastacją I Wymagających Rekultywacji
- Możliwości Zwiększenia Rolniczego Potencjału Produkcyjnego
- Ochrona Powierzchni Ziemi Ze Szczególnym Uwzględnieniem Ochrony Gruntów Rolnych
- Rekultywacja gruntów
- Wpływ obszarów nieproduktywnych na warunki przestrzenne produkcji rolnej
Polecamy